Wielu z Was zastanawia się pewnie jak powiedzieć NIE MARTW SIĘ NA ZAPAS, lub też NIE MARTWMY SIĘ NA ZAPAS po angielsku. W tym wpisie krótko tłumaczę skąd wzięło się to wyrażenie w języku angielskim i jak w praktyce stosować je na co dzień.


PRZYDATNE? 

Kliknij w niebieski przycisk nad wpisem i udostępnij ten wpis by mógł dotrzeć do innych 🙂


 

 

CROSS THAT BRIDGE = MARTWIĆ SIĘ NA ZAPAS

Warto wiedzieć, że zwrot „CROSS THAT BRIDGE” praktycznie nie występuje samodzielnie, gdyż i tak jest to już mocno skrócona wersja pełnego wyrażenia, które brzmi: CROSS THAT BRIDGE WHEN YOU GET THERE  lub CROSS THAT BRIDGE WHEN YOU COME TO IT oraz innych, podobnych zdań, które łączy to, że wszystkie odnoszą się do zwrotu „PRZEKRACZAĆ (TEN) MOST” w połączeniu z taką czy inną formą podkreślenia, że warto to zrobić/ się tym zajmować dopiero, kiedy już będzie się w danej sytuacji.

Mówiąc dokładniej, wyrażenie to powstało około osiemnastego/ dziewiętnastego wieku i wiązało się właśnie z przekraczaniem mostów, które wówczas nie tylko bywało niezwykle niebezpieczne i co za tym idzie powodowało dużo zmartwień, ale też wymagało przeważnie przebycia dłuższej drogi i odpowiednich do niej przygotowań. Właśnie dlatego powiesz:

 

CAN WE CROSS THAT BRIDGE?

Czy możemy nie martwić się na zapas?

 

LET’S CROSS THAT BRIDGE.

Nie martwmy się na zapas.

 

LET’S CROSS THAT BRIDGE WHEN WE GET TO IT.

Nie martwmy się na zapas 

(Martwmy się tym tematem dopiero jak faktycznie znajdziemy się w danej sytuacji)

 

CAN YOU CROSS THAT BRIDGE?

Czy możesz nie martwić się na zapas?

Lub, w rzadziej spotykanej, pełniejszej wersji:

CAN YOU CROSS THAT BRIDGE WHEN YOU GET THERE?

Czy możesz nie martwić się na zapas?

(dosłownie: Czy możesz przejść przez ten most kiedy już do niego dotrzesz?)

To ostatnie wyrażenie, a raczej jego druga część ma wiele wariacji, które jednak zawsze podkreślają, że warto martwić się naszym przysłowiowym „mostem” (czyli danym tematem) dopiero kiedy do niego faktycznie dotrzemy. Możemy np. powiedzieć:

LET’S CROSS THAT BRIDGE WHEN WE COME TO IT.

LET’S CROSS THAT BRIDGE WHEN WE GET THERE.

LET’S CROSS THAT BRIDGE WHEN WE GET TO IT….

Z mojego doświadczenia z obcokrajowcami i native speakerami wynika jednak, że najczęściej skracają oni to wyrażenie do jego pierwszej części czyli np. „CAN WE CROSS THAT BRIDGE?” (Czy możemy nie martwić się na zapas) A Ty którą wersję wybierasz?